Rakan sekelas…

Semester ini, sy cuma ada satu kelas yang memerlukan sy bekerja di dalam kumpulan. Walaupun dah biasa bekerja di dalam kumpulan semasa bekerja, tetapi pengalaman bekerja dengan mat saleh dan minah saleh di sini memang berguna. Biasa la kalau dah kerja ramai2, macam2 perangai yang ada. Ada yang best, ada yang kureng. Ada juga yang outstanding, sampai sy pun terpegun…

Contohnya macam team mate sy yang sorang ni, namanya Mark. Umur rasa2 kurang lebih macam sy. Sebelum beliau masuk belajar semula, beliau pernah mengajar di sekolah menengah selama hampir 6 tahun (di sini dipanggil high school). Sebelum mengajar pula, beliau pernah menggalas senapang di Korea Selatan selama 3 tahun (war veteran ni).

Mark ni memang jenis yang suka bercakap, sesuai dengan pengalaman beliau sebagai cikgu. Oh ya! Btw, he was an English teacher. Ada saja idea yang nak dikongsi bersama. Bagus Mark ni, kata sy. Mesti ada sesuatu menarik yang sy boleh belajar daripada beliau.

Memang betul telahan sy. Rupanya, he is a very, very good presenter! Tambah menarik, presentation yang disampaikan di dalam kelas semalam adalah secara impromptu, tak ada skrip, main cakap je. Benda yang disampaikan tu biasa2 sj, kalau tak kena gaya, memang boleh jadi boring and monotonous.

First of all, he spoke with conviction, penuh semangat as if he was delivering the most important presentation in his life. Gayanya seperti beliau sedang bercerita dengan semua.  Impaknya, satu kelas terpesona dengan cara penyampaian beliau. Nampak so natural…

His body language was just right. He maintained the standard 3-second method of looking at a person in the audience. Heck, even his jokes was spot on! Kudos to him. After the presentation, I overhead somebody told him, “Stellar!”

Looks like I might learn a thing or two from a person named Mark this semester after all…